عاطفه جاهدی دانشجوی رشته حسابداری است.شعر کلاسیک می گوید و تلاش در دست یافتن به فضا ، نگاه و زبان نو در شعرش دارد.نگاه به جامعه در شعرش حس می شود.حتا در کارهای عاشقانه ای نیز که از او می بینیم تقابل این احساس با محیط اطراف ، قابل کشف است.چندان پر کار نیست اما اگر خواست شعری برایمان بخواند ،منتظر شعر زیبایی خواهیم بود.

 همچون گذشته در انتظار نقدهای ارزشمند شما هستیم.در صورت ارایه ی نقدی مفصل از جانب شما دوستان ارجمند،در صفحه ی نقد آستانه درج خواهد شد.

اینجا شروع یک غزل و یک جنایت است

دارم هوار می زنم الان دو ساعت است

لطفن نپرس دیگر از این رسم کهنه مان

خنجر زدن به پشت که از روی عادت است

با عرض احترام بگویم که مدتی است ... !

این نامه ها همیشه تمامش شکایت است !

اینجا هوا بد است نشد زندگی کنیم

باید سفر کنیم به جایی که راحت است

حتا نمی شود که بگویم چه خسته ام !

ساکت شدن همیشه خودش یک سیاست است

□

دارم به انتهای غزل می رسم ولی –

پایان این غزل که شروعش جنایت است-

من را به دره های عمیقی کشانده است

فهمیده ام که داد و هوارم حماقت است!

                                                                             " عاطفه جاهدی"