فریاد ِ زیادی

و دوباره به خاطر تمام شدن

مراحل شما یکی یکی

بازگو می شود.

کم یا زیاد

مسیر همین ظاهری است

که ساختار ها به هم می ریزند.

و نمک دان ها شکسته می شوند

                                             تا دست نمک به آدم ها... .

و تو رخت چرکِ مادر سریال ها را می شویی.

در همین التهاب سر می گذارم

                    / نه /

نمی خواهم

که در همین خطوط زندانی

که نباشم

خودم را زندانی کرده

                        کرده

من از آزادی تمام لحظه هایم فرار                                           

که نکرده باشم

باز هم همین التهاب

             به دادم ...

بگو او خدایی است که باید باشد

خدا زیر فشار این همه دوام آوردن

راضی می شود...

کوه ها به صدا در می آیند

و هر لحظه واژه های بدون تجربه

در آستانه های در

                        / پاک می شوند /

از اینجا تا روزی که در را بسته اند و فاصله ...

دستی نیست.

تنها از پشت پنجره می توانی محیط را بنگری

نه…

 محیط که نه

خود دست را

                از اینجا بیرون ببری.

زمین زیر فشار دارد به کتاب ها واژه می سپارد

و در هراس

 در می آرامد...

                   - در خیلی باز مانده است -

هیجان تمام خطوط را گرفته

تمام لحظه ها را

/ نه /

تمام رخت ها را

صدای لباس ها زیر دستان مادر پیری نمی آید...

                                   - اینجا زندگی کاملن تنهاست. -

دیوار ها عکس دارند

و روی تمام بچه ها را با پتو پوشانده ایم

سرما کمی متراکم تر از قبل

عرق ها را به خود جلب می کند.

کسی از دور دارد به حرف های من

                               /می نویسد/

دستانی پر از خط

 و

قلم هایی خورده تا زمان معلم بودن

غمگین تر همین چند لحظه

زندگی در تلاطم ما منت می گذارد بر دست های نمک خورده...

واژه ها تحمل ما را ندارند

کم کم باید از روی زمین سنگ را برداشت

و انتفاضه را بر هم زد

تا یک لحظه مردم فکر جدید به کله شان ...

                       همین نرسد بهتر است.

واژه ها آشفته می آیند و دل

پر از نباید هایی است

که شکسته می شوند با هنجار های ذهن.

بهنام دهقانی